روز معلم بهانه ای بود تا سری به یکی از قدیمی ترین معلمان خودم بزنم و می خواهم این را بگویم که توفیق با من یار بود و گویا او هم منتظر من بود . زیرا به محض اینکه از ماشین پیاده شدم او از دفترش خارج شد و به طرف من نگریست ، پنجاه متر با هم فاصله داشتیم و نگاه در نگاه به هم نزدیک شدیم ، نمی توانم احساس شعفی را که به من دست داده بود توصیف کنم و خودتان باید درک کنید آنگونه که فرزندی از دیدن پدر خوشحال می شود و شاید بیش از آن که پدران ما تاثیر کمتری بر ما دارند و
برچسب:
نویسنده: زهرا صادقی
تاريخ: شنبه
1 مهر
1402 ساعت: 20:05